_______________________________________________________

Κορίτσια είναι ιεροσυλία..........




Έλεος. Είναι ιεροσυλία να μεταφέρεται σε θεατρική σκηνή ένα «μύθο» και να κακοποιείτε την αισθητική. Οι αδερφές Καλουτά, οι μπριόζες Άννα και Μαρία, θα επιθυμούσαν να της αφήσετε στη μνήμη των Ελλήνων όπως εκείνες ήξεραν. Με γούστο, φινέτσα, ταλέντο και… τσαχπινιά. Μέχρι το τέλος της ζωής τους η αξιοπρέπεια ήταν το μότο τους. Αφήστε της ήσυχες. Μην «παίζετε» με τους μύθους. Έλεος………..  

Δακρύβρεκτα σενάρια….



Εντάξει. Και ‘μενα μου λείπει η μαμά μου μα, δεν έχω βήμα στην τηλεόραση να βγω να βροντο-
φωνάξω πως μετανιώνω που δεν της έλεγα κάθε μέρα γλυκόλογα, που πολλές φορές δυσανασχετούσα στην αγκαλιά της,

Κορίτσια, καιρός να…. ραφτούμε !



Πλησιάζει καλοκαιράκι (καλοκαιρά-
κι έχει η καρδιά μου και η αγάπη μου καλοκαιράκι ) που τρα-
γουδούσε κάποτε η εξαίσια τραγουδίστρια Γιοβάννα σε στίχους του Ίκαρου και μουσική Σπήλιου Μεντή, αποσπώντας  

Εδώ, στην έρημη πόλη....





«Αχ. Αν ήμουν πλούσιος, πόσα στραβά και ανάποδα θα έβαζα στη θέση τους. Θα έβρισκα το μεγαλύτερο δικηγορικό γραφείο της Αμερικής και θα έκανα μήνυση στο… κράτος! Πως με βάλανε χωρίς καν να με ρωτήσουν στο ευρώ και με πιο δικαίωμα μου κατάστρεψαν

Oι επαίτες της Αθήνας μπίζνα ή ανάγκη;




 Άφησα να περάσει η γιορτινή μέρα για ν’ αρχίσω τη γκρίνια μου. Πηγαίνοντας στο σούπερ μάρκετ, συναντάω αρκετούς που με απλωμένο χέρι ζητάνε μια βοήθεια. Φυσικά και δεν μπορώ να διακρίνω ποιος έχει πραγματική ανάγκη και